Baby Persoonlijk zwanger

Roze wolk; Taboe of toch echt?

De laatste tijd lees ik om mij heen dat men geen roze wolk had en/of dit absoluut niet herkend. Ik knipper nog een keer met mijn ogen of ik dit goed lees of denk even na of ik dit goed heb gehoord. Bij Aron heb ik ook niet op een roze wolk gezetten, maar bij Sofie? Zat ik overduidelijk op een roze wolk. 

Roze wolk taboe?

Maar is die roze wolk waar iedereen het over heeft dan wel echt? Als ik terug denk aan Aron zijn kraamweek en de periode daarna had ik geen roze wolk. Er waren een aantal dingen die ervoor zorgden dat ik niet optimaal kon genieten. Maar bij Sofie daar zat ik overduidelijk op een roze wolk. Alles ging zoals ik het hoopte en zelfs nog beter. Ik genoot van de momentjes samen op de bank, samen op bed. De eerste momentjes met z’n viertjes. Aron die een geweldige grote broer is en onze geweldige kraamhulp. Ja die roze wolk was duidelijk aanwezig!

Maar toch kan ik best goed begrijpen dat je geen roze (of blauwe natuurlijk) wolk hebt gehad. Er zijn zoveel factoren die invloed hebben op een roze wolk. Bij Sofie had ik een bevalling van 4 uurtjes en was het alsof ik boodschappen had gedaan. Om 09:00 uur waren wij thuis en om half 11 kwam onze kraamhulp. Ondertussen hadden wij al van alles zelf gedaan en dat was zo fijn!

Ik was (en ben) verliefd op mijn gezin en om ons allen zo samen te zien genieten daar genoot ik van. Kraamvisite kwam weinig in de eerste weekje dan vond ik stiekem helemaal niet erg. Ik kon geniet van mijn rijkdom in ons eigen kleine wereldje. Een wereldje waar even geen ruimte was voor agressie van buiten, maar alleen maar liefde voor ons gezinnetje. Ik straalde en volgens onze kraamhulp zat ik overduidelijk op een roze wolk. Een hele grote roze wolk als je het mij vraagt!

Geen roze wolk

Zoals ik al vertelde had ik bij Aron geen roze wolk. Aron was natuurlijk een cadeautje waar ik pas na 25 weken achter kwam dat hij ons leven kwam verrijken. Dit zorgde ervoor dat ik in de kraamperiode moest wennen aan ons kleine (nu al zo grote) ventje. Ook was ik in mijn kraamperiode bezig met school. 3 weken na de bevalling had ik een gesprek op mijn nieuwe (en tofste) stage plek en 3 weken daarna begon alles weer. Mijn nacontrole bij de gynaecoloog was ook toen ik alweer naar school was.

Maar er zijn altijd ergere dingen en daardoor kan ik goed begrijpen dat die roze wolk waar ik hierboven over schreef niet aanwezig was. Dat het genieten van je nieuwe kleine wereldwonder op een laag pitje staat.

Had jij ook roze wolk? 

Facebook Comments
Previous Post Next Post

heb je deze blogs al gelezen?

12 Comments

  • Reply Meike

    De roze wolk is geen taboe denk ik. Ik denk juist dat de grijze wolk nog steeds een taboe is. Het niet durven toegeven dat je niet kunt genieten van je kindje. En wat je zegt, er zijn heel veel factoren die beïnvloeden of jij wel of geen roze wolk hebt. Mijn wolk was roze totdat ik weer moest werken en aan bepaalde verwachtingen wilde voldoen.

    12/01/2016 at 6:32 am
  • Reply simpel, met een snufje liefde

    Nee, absoluut niet. Mijn zwangerschap was zwaar, mijn bevalling veel te vroeg en de kraamweek heb ik nooit gehad. Ik ging naar huis zonder kinderen. Toen ze eindelijk thuis kwamen begon de rest van het gesodemieter. Ik zou het zo graag allemaal nog een keertje meemaken, en het liefst dan met een hele grote roze wolk.

    12/01/2016 at 6:38 am
  • Reply Simone

    Ik voelde me niet meteen weer honderd na mijn bevalling, maar ik was toch behoorlijk gelukkig. Maar ik zou het niet als roze wolk omschrijven. Vooral de bevalling en gebroken nachten hielden de ‘wolk’ een beetje weg denk ik.

    12/01/2016 at 7:35 am
  • Reply Tineke

    Ik hoop wel dat ik in mei op een roze wolk zit 😉 Zoals het nu staat ben ik klaar met mijn opleiding zodra onze baby is geboren. Maar ik kan me voorstellen dat school toch voor de nodig ‘druk’ zorgt waardoor je niet kunt genieten.
    Liefs

    12/01/2016 at 9:17 am
  • Reply Priscilla

    Ik had geen euforisch gevoel, maar dramatisch was het ook niet. Bij de tweede kon ik het wel beter inschatten en ging het ook makkelijker. Ik was blij toen alles weer normaal werd; kraamhulp weg, vriend weer aan het werk, minder aanloop.. kon ik tenminste echt weer even bij gaan komen.

    12/01/2016 at 10:33 am
  • Reply Vlijtig Liesje

    Ik was altijd heel blij met de baby. Het is van alles wat vind ik. roze wolken en grijze wolken. Niks mis mee.

    12/01/2016 at 10:55 am
  • Reply Lilian

    Ik heb denk een gedeelte op een roze wolk geleefd. Na de bevalling had ik zoveel pijn dat ik niet kon zitten, fatsoenlijk liggen en daardoor heel erg beperkt werd, maar ons kleine mannetje maakte het wel weer helemaal goed! In blik op hem dat was al genoeg.

    12/01/2016 at 11:55 am
  • Reply Ester

    Hier ook een overduidelijke roze wolk. Oké, soms liep ik oververmoeid of prikkelbaar, maar het hoort erbij denk ik dan.
    Over het algemeen kijk ik héél positief terug naar een rooskleurige en erg fijne kraamweek. De periode met het kleine babytje is zo kort, dus ik wou er optimaal van genieten 🙂

    12/01/2016 at 1:00 pm
  • Reply Liess

    Ik denken dat t vooral gebaseerd is op t feit dat mensen bijna niet hardop zeggen dat het moeilijk is of kan zijn, dat niet alles lekker loopt of t zwaar is km 3 x per nacht op te moeten…
    Ik denken dat omdat daar te weinig over gepraat word, of werd, dat het voor nieuwe moeders eng is om toe te geven dat ze naast dat alles geweldig is om een baby te mogen krijgen het ook best lastig is en niet alles meteen goed gaat.

    12/01/2016 at 2:03 pm
    • Reply Michelle

      Of de hele nacht, wekenlang, met een krijsend klein baby’tje door het huis te moeten lopen terwijl je vergaat van de pijn na je keizersnee.. 3 x per nacht zou voor mij een cadeautje zijn geweest. Nee, roze wolk, verre van. Nu gaat het goed en halen we de schade in gelukkig met een prachtig vrolijk meisje.
      Ik denk dat de roze wolk wel bestaat maar dat lang niet iedereen die heeft om een heleboel verschillende redenen. Alleen word je daar niet op voorbereid, omdat er inderdaad weinig over gepraat wordt.

      12/01/2016 at 9:57 pm
  • Reply iooon

    Ik had hem half. Tot Eon te veel af viel en ik in de stress schoot. Maar desalniettemin heb ik genoten van de tijd.

    12/01/2016 at 2:29 pm
  • Reply Kim

    Nee, ik zweefde niet op een roze wolk. Ik vond het pittig, moest heel erg wennen en had hele dagen en nachten een huilende baby. Daarbij een borstvoeding wat door overproductie een continue strijd was.
    Ik had het me heel anders voorgesteld, maar besprak dit wel. Met mijn vriendinnen en met de verloskundige. Ik kreeg veel terug: wat fijn dat je dit zegt, je hoort alleen maar positieve verhalen. Ik denk dat dit maakt dat ik me veel te veel op een roze wolk had ingesteld, terwijl de werkelijkheid ook gewoon echt pittig is!

    08/10/2017 at 12:30 pm
  • Leave a Reply