Happy momlife

IMG_8841
Picture of Joyce

Joyce

Moeder van 3, bonus van 1, gescheiden en opnieuw verliefd geworden. Deelt tips om met je kids te doen, lekker recepten, budget tips en de leukste uitjes!

Ik durfde niet meer naar school..

Als ik terug denk aan de basisschool en de middelbare school merk ik dat ik daar heel verdrietig van word en dat ik liever niet terug kijk op die periode. Ik be gepest en ook niet zo’n klein beetje ook. Afgelopen week was het week tegen pesten en daarom wil ik vandaag mijn verhaal doen en vertellen wat dit nu als moeder met mij doet. 

Ik kan niet meer goed herinneren waar het begon, maar wat ik wel weet is dat het lang heeft geduurd. En de pesterijen gingen overal over. Op de basisschool ging het over kleding, haar en tot overmaat van ramp kreeg ik op een gegeven moment ook nog luizen. Tja gedoemd voor het leven en de pesterijen werden alleen maar erger. Er zijn momenten geweest dat ik niet naar school durfde, omdat ze zeiden dat ze bepaalde dingen gingen doen de volgende dag. Of juist momenten dat ik niet naar huis durfde, omdat ze zeiden dat ze achter mij aan zouden gaan. En dat gebeurde ook. Ik heb snel leren fietsen (dat doe ik nog steeds), omdat ik zo snel mogelijk naar huis toe wilde. Als ik er aan terug denk voel ik het verdriet en voel ik de angst weer. Er zijn zoveel dingen gebeurd en gezegd en stiekem ben ik blij dat ik het mij niet meer kan herinneren.

Op de middelbare school ging het verder, ik kwam deels weer bij dezelfde mensen in de klas en deels bij nieuwe mensen. Het ene moment was het heel gezellig en het andere moment was ik doodsbang voor wat mij ging gebeuren. Ook hier waren er momenten dat ik niet durfde en dat ik smoesjes bedacht om heen te gaan. In het examenjaar was het misschien wel het hoogte of nou ja het diepte punt. Samen met een vriendin werden wij zo verschrikkelijk getreiterd. Die vriendin van toen had meerdere keren per week hyperventilatie aanvallen en kwam ziek thuis te zitten. Na school ging ik vaak naar haar toe om te ontluchten. Terwijl ik iedere ochtend mezelf aan het verzetten was om naar school te gaan om de pestkoppen onder ogen te zien.

Daarna had ik gelukkig een 2-jarige opleiding waarbij er niet gepest werd en het allemaal een stuk leuker was. Maar het gepest blijft je altijd bij.

Nog steeds heb ik er last van… 

En van al die pesterijen hé heb ik nog steeds last. Ik kijk nog steeds in de spiegel en denk vaak “jeetje wat een dik mens” of “moet je die konijnen tanden eens zien”. Ik ben mega onzeker over mezelf, over mijn blog en over van alles wat ik doe (behalve het moederschap daar ben ik dan weer helemaal niet onzeker over). Het beheerst veel stukjes van mijn leven en kan de mensen die mij gepest hebben, die mij hebben buitengesloten omdat ik anders was nooit vergeven. Ik heb moeite met vriendschappen, ben altijd bang dat diegene toch weer weg gaat en vertrouw daardoor niet snel iemand, want vaak klopt mijn gevoel. Misschien ligt dit wel aan mij hoor, geen idee en ik maak mij daar ook niet zo druk mee over.

Wat doet dit met mij als moeder? 

Nu ik moeder ben merk ik nog meer wat de impact van pesten is. Als ik merk dat er gepest word bij Aron in de klas of dat ie buitengesloten wordt dan voel ik de pijn van toen weer. Ook al weer ik dat dit mijn manieren van moederen niet moet beheersen ik merk toch dat ik het lastig vind, want ik wil niet dat mijn kind het zelfde mee moet maken.

Nu ben ik benieuwd of jij vroeger ook gepest bent en wat dit met jou doet als moeder? Of was jij vroeger een pester en heb je daar spijt van? 

Facebook Comments

Share this post