Comments (3)

Je bent een prachtige moeder die trots mag zijn op dr zelf…

Ik denk dat je van tevoren nooit kunt zeggen wat voor moeder je wordt. Ik was 15.5 bij de eerste. 23.5 bij de 2e en 28.5 bij de 3e. ik hoor van iedereen die me al kende toen ik 15.5 was inclusief de consultatiebureau verpleegkundige die bijna elke week langskwam in het begin bij de 1e dat ze alleen maar koffie dronk en meer niet als ze kwam. Moeder werd ik meteen vanaf de geboorte van mijn 1e bijna 26 jaar geleden nu. Het ging bij mij vanzelf, gelukkig wel. De middelste wordt 18 dit jaar en de jongste 13. Alles heeft n reden want toen ik jong was wilde ik met 35 pas mama worden, ik wilde eerst op de 1e hulp of in de operatie kamer werken. Ik ben alsnog verpleegkundige geworden. Heeft wel n beetje langer geduurt dan normaal maar ik heb het wel gedaan alleen niet gewerkt waar ik wilde. Maar ik heb er nu ook voldoening uitgehaald. Ik was op papier al 9 jaar ziek toen ik met mijn 35e de diagnose Secundaire Progressieve MS kreeg. Ongeneeslijk ziek dus. Alles heeft n reden. Dan had ik nu geen kinderen gehad. Daarom zijn ze al zo oud nu. Ik moet er niet aan denken nooit kinderen gehad te hebben. En kleintjes had ik nu niet aan gekund elke dag. Er zijn genoeg kleintjes om me heen. Dat vind ik ook heel erg fijn maar zelf had ik het nu niet meer gekund ook ‘s nachts nog eruit etc. En nee ze zijn allemaal hetzelfde opgevoed. Nou ja jongens laat je wat vrijer heb ik gemerkt als ze ouder worden. Mijn dochter moest tot haar 16e om 21.00 thuis zijn. Dat was de 1e . Jeremy de 2e gaat al vanaf zijn 16e op stap. Mijn kinderen zijn allemaal fijne individuen geworden. En het is fijn om dat te horen van mensen die je nauwelijks kent.

Ik vraag me af waarom ik dit erop durf te zetten.

En wat ben je een prachtige moeder, waar de kindjes heel blij mee zijn. In sommige situaties kan je niet alles uit je dromen laten uitkomen. Maar wat heb je het goed gedaan, want door je studie/stage heb je weer dingen geleerd waardoor jij je kinderen kan laten zien, dat ze door moeten zetten ! Hoe dapper is dat, en hulp zoeken voor het niet kunnen laten uitkomen van je dromen, niks mis mee, ook weer zo een dappere stap! Je mag trots zijn op jezelf als mama!

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

SCROLL TO TOP