Comments (13)

Ik zie de miskramen juist als iets wat er niet had kunnen zijn. Zieltjes die het niet zouden redden in het leven. Dus misschien goed dat de natuur zijn gang gaat. Maar verdrietig is het wel, je houd er al vanaf het eerste moment van. Maar raar dat jij maar 2 keuzes kreeg voor de miskraam, want er is ook een keuze om pillen te krijgen om het te laten opwekken.

Ben ik het absoluut mee eens. In het begin vlak na mijn miskraam kon ik die opmerking niet hebben. Maar nu zie ik het als een stukje hulp van moeder natuur 🙂 XX

Mooi verwoord
Dikke knuf mama

Knuffel! En dankje dat je er ook altijd voor mij was toen!

<3 Alleen kun je het niet! Jij ook bedankt voor je lezend oog destijds <3

kus xxx

Een brok in mijn keel, een traan… en nog een… ik huil. Dit had mijn verhaal kunnen zijn en wat komt het weer even dichtbij nu! Ook ik denk nog vaak ‘Wat als…’, …dan was mijn lieve mannetje dat mij nu dagelijks toe lacht er niet geweest! En ik had hem voor geen goud willen missen…

Jeetje, wat heftig om te horen! Ik ben zelf nog niet met kinderen bezig, maar kan me goed voorstellen dat een miskraam ontzettend veel indruk op je maakt en ook het vertrouwen in je eigen lichaam een beetje schaadt. Gelukkig is jullie uiteindelijk wel een zwangerschap gegund en is kleine Sofie er nu. Maar de verloren kindjes vergeet je nooit!

Zo ontzettend herkenbaar :'( Ook al is mijn dochtertje net 1 geworden, toch denk ik nog steeds veel aan shrimp. Het hele ‘wat als’. Ik vind het nog steeds lastig om erover te praten. Mijn lichaam wilde het ook niet afstoten en ik kreeg 3 opties (thuis afwachten, pillen of curettage). Ik koos voor pillen, wat een hel, nooit meer. Uiteindelijk 7 weken later alsnog een curettage omdat niet alles eruit was gekomen… Meis, het is allemaal zo naar maar gelukkig heb je nu Sofie ❤️

Mooi verwoord en jammer genoeg heel herkenbaar! Ik ben nu ontzettend dankbaar voor mijn 2 gezonde kindjes! Maar ik zal mijn sterretje nooit vergeten!

Jammer genoeg is het herkenbaar 🙁 begin dit jaar zagen ze bij de termijnecho geen kloppend hartje meer. Dat was al een week gestopt.. ik ben dezelfde week nog gecurreteerd. In mei bleek ik weer zwanger maar echt van mijn zwangerschap genieten kan ik helaas niet. Inmiddels alweer bijna 25 weken zwanger en uitgerekend in januari 🙂

Dit onderwerp lijkt wel een taboe te blijven terwijl je juist veel steun nodig hebt in die tijd <3

Mooi geschreven, in het begin kon ik het ook echt niet hebben als mensen er zo luchtig over konden zeggen dat de natuur gewoon zijn gang was gegaan. Vreselijk. Maar nu een jaar na mijn miskramen heb ik er mee leren leven en inmiddels weer zwanger (28 weken) heel spannend maar heb er veel vertrouwen in! Mooi gebaar dat je ieder jaar een kaarsje brandt en mooi geschreven. Liefs

Wat naar dat je dit hebt mee moeten maken. Knap van je dat je erover schrijft en ik zie dat je nu kunt genieten van je twee prachtige kids! Topper! Liefs

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

SCROLL TO TOP