Persoonlijk

Als zwanger raken even niet lukt

Toen wij besloten om voor een tweede kindje te gaan ging dit niet helemaal zoals ik had verwacht. Ik had namelijk nooit verwacht dat ik miskramen zou krijgen en ik dacht dat het allemaal wel goed zou gaan. Helaas bleek dit dus toch anders te gaan en kreeg ik twee miskramen. De periode tussen het moment dat wij ervoor wilden gaan en de positieve test bevat 9 maanden. In dit blogje vertel ik hoe ik hiermee omging. Na de eerste miskraam 
Na de eerste miskraam ging het eigenlijk helemaal mis. Ik was al zo bezig met de zwangerschap en ik al gek op ons kindje. Ik had op valentijnsdag de bekendmaking gepland, leek mij een mooi moment. Dit alles ging niet door en de controlfreak in mij had hier nogal wat problemen mee. “ach het was vast niet goed met het kindje”  en ” er komt wel een nieuwe zwangerschap, je bent nog zo jong”. Een paar voorbeelden van wat ik te horen kreeg.

Ook bleek een dierbare vriendin zwanger, ze was ongeveer net zo ver en dit deed zoveel pijn. Het lukte mij niet om dit los van elkaar te zien en de vriendschap verdween een beetje op de achtergrond. Ik kan me hier nog vaak rot doorvoelen. Hoe kan zoiets een vriendschap beïnvloeden. Ik was gewoon extreem jaloers. Ze beviel in augustus en een paar maanden later ging ik pas op kraamvisite. Toen ik hun dochtertje vasthield was ik zwanger van Sofie, en de tranen liepen over mijn wangen. Dankbaar voor mijn zwangerschap en verdrietig omdat ik al een mini had kunnen hebben. Sinds kort hebben wij weer wat vaker contact en ik ben daar dankbaar voor. Sommige dingen kunnen een grotere impact op je leven hebben dan dat je ooit gedacht had.

Ook viel ik na mijn eerste miskraam te veel in een te korte tijd af. De controle over mijn lichaam was weg, maar de controle over het afvallen had ik wel zelf in handen. Ik begon met hardlopen en weinig eten. Een grote valkuil maar hé ik was uiteindelijk die vervelende kilo’s wel kwijt. Werd ik er gelukkiger van? Nee absoluut niet.

Dierbare vriendinnen 
Op een avond in april ging ik samen met vriendinnen naar de bioscoop, lekker een avondje ontspannen. Ik had mijn tweede miskraam gehad en zat er stiekem helemaal door heen. Op de terugreis vanuit de bioscoop kreeg ik het over mij heen en terecht ook. Ik was niet meer mezelf, ik was niet meer aan het genieten en alleen maar bezig met zwanger raken. Ik moest weer gaan genieten en dat maakte ze goed duidelijk. Mijn masker ging af ik huilde als een klein kind die zijn knuffel kwijt was. De knop ging om en ik ging weer genieten.

Het WK 
En toen kwam het WK, ik ging voetbal kijken met vrienden, wijntjes drinken en riep als ik lichtelijk aangeschoten was: WK Baby WK baby. Het zwanger raken stond niet meer voorop en ik genoot van een onwijs leuke en gezellige WK periode. Ik kon het weer verdragen als mensen zwanger raakten en dacht mijn tijd komt wel.

Op vakantie 
En toen was het tijd om op vakantie te gaan. Met z’n drietjes kamperen. Ik wist dat ik die week ongesteld ging worden of een positieve test zou krijgen. Dus een doosje testen ging mee in de tas, want je weet maar nooit. Halverwege de vakantie was ik nog niet ongesteld en ik besloot een test te doen in het wc blokje. Euforisch zat ik op de WC, de test was positief!!! met een grote glimlach op mijn gezicht liep ik terug naar onze tent waar ik Robert het goede nieuws op bed vertelde. Ik wist het zeker dit kindje bleef plakken, dit kindje tijgert nu bij ons over de grond en maakt ons gezin compleet.

 

 

 

 

Facebook Comments
Previous Post Next Post

heb je deze blogs al gelezen?

16 Comments

  • Reply Madelon

    Ik heb het heel lang moeilijk gevonden om zwangeren om me heen te hebben. Helemaal als ze er niet helemaal klaar voor waren of er niet om zaten te springen. Elke keer dat het mis ging was dan een klap in mijn gezicht. Het verdriet is er nog maar wordt verzacht door het kleintje wat er nu wel is en waar ik enorm dankbaar voor ben <3 De zwangerschap van Z kwam ook echt als een verrassing. Net toen ik had gezegd dat ik een jaar even geen ziekenhuis wilde zien en er niet mee bezig wilde zijn haha.

    24/10/2015 at 6:26 am
  • Reply Dagmar

    Echt heel intens en heftig. Zo bijzonder deze blog, inspirerend dat je het met ons deelt! Ik vind het heel knap hoe je ermee om bent gegaan, daar is geen handleiding voor maar je hebt de knop omgezet en dat vind ik echt geweldig van je. En nu extra genieten en knuffelen met je prachtige kids <3

    24/10/2015 at 8:49 am
  • Reply Malou

    Heel mooi geschreven en knap dat je hier zo open over schrijft 🙂

    24/10/2015 at 10:11 am
  • Reply Cassandra

    Ik kan me hier zo erg in vinden, het stukje dat je zwangeren niet om je heen kon verdragen. De emotie. Je hebt het mooi geschreven lieverd. Sterk vrouwtje!! <3

    24/10/2015 at 10:15 am
  • Reply Tineke

    Erg heftig meid, een miskraam lijkt mij zo verdrietig! Goed dat je hier aandacht aan besteed, volgens mij is het openlijk schrijven over een miskraam nog wel eens een taboe.. Ik hoop dat veel meiden/vrouwen steun kunnen halen uit jouw verhaal!
    Liefs

    24/10/2015 at 10:31 am
  • Reply Moniek

    Heel erg heftig! Erg knap dat je er open zo over kan schrijven! Heel erg inspirerend hoe je hiermee om bent gegaan.

    24/10/2015 at 11:07 am
  • Reply Marije

    <3 <3

    24/10/2015 at 11:21 am
  • Reply Liess

    Ken het helaas. Alles in mijn leven draaide om die paar dagen, kreeg ik die krampen in mn rug of deze maand niet. En als t dan weer niet lukte weer een week depressief. Zoveel verdriet als andere zwanger raakte.
    En dan de opmerkingen dat ik nog zo jong ben en tijd zat, en geduld, ik moet blij zijn want ik heb er iig 1, en het ” los laten” want ik ” ben er teveel mee bezig”. Ja ga mij even uitleggen hoe ik iets moet loslaten, iets wat je vreeeeselijk graag wil.

    En als je dan na een jaar te horen krijgt dat het uit man z’n kant bijna onmogelijk zal zijn op de natuurlijke ma Ier, maar dat ze ons niet helpen omdat ik te zwaar ben. Dan zakt je de grond ook even onder je voeten vandaan.

    Nu 2 jaar later zijn we op de natuurlijke manier zwanger, 15 weken en verwachten een jongen. <3

    24/10/2015 at 2:02 pm
    • Reply Lara

      Wat een mooi nieuws, gefeliciteerd! Geniet van deze mooie periode, na zo’n donkere tijd! 🙂

      24/10/2015 at 10:32 pm
    • Reply Claudia Diependaal

      Gefeliciteerd meissie!

      24/10/2016 at 3:41 pm
  • Reply Gwen

    Je maakte me aan het huilen…. Knuffel!

    24/10/2015 at 2:07 pm
  • Reply Nesrin

    Heftig…Wat knap dat je dit deelt en ik weet zeker dat het herkenbaar is voor veel vrouwen.

    24/10/2015 at 2:11 pm
  • Reply Jantine

    Dankjewel voor het delen <3
    Wij zitten nu weer in zo'n periode. Morgen weer een test, sinds een jaar (we hebben door omstandigheden ook nog eens een tijd moeten stoppen met proberen), en ik vind het gewoon eng. Vaak voelt het inderdaad of ik te graag wil …

    24/10/2015 at 7:36 pm
  • Reply Jeanine

    Mooi dat je dit deelt. Allemaal heel herkenbaar. <3

    30/10/2015 at 2:14 pm
  • Reply Nicole 25/11/2016 at 12:36 pm
  • Reply Nicole

    <3

    25/11/2016 at 12:41 pm
  • Leave a Reply